Ze geven geen nadere toelichting waardoor je in verwarring raakt, ze kloppen niet, worden verkeerd gebruikt, slaan nergens op of zijn ronduit oerlelijk. Mislukte metaforen, je ziet heel vaak. Enkele voorbeelden.
Adriaan van Dis: ‘Wat voegt u met uw fictie aan de geschiedenis toe?’
Martin Amis: ‘Dat weet ik niet. Je schiet een lichtkogel af in het donker en hoopt dat het zin heeft. Dat hij ergens een doel raakt.’
Martin Amis voelt zich zekerder omdat zijn vader schrijver is. ‘Zekerder?’ vraagt Van Dis. ‘Brancusi, een leerling van Rodin, zei: Een jonge boom onder een eik kan niet groeien. Daarom is hij weggegaan.’ Uit: Hier is….Van Dis.
‘De presentatoren van Met het oog op morgen zitten hier met warme chocolademelk en zacht geworden kerstkransjes te popelen om hun scherpzinnige, spitsvondige en/of spirituele duiten in het zakje te doen.’ John Jansen van Galen leidt het eindejaarsdebat in.
‘De tijdsgeest voelde ik niet aan die avond.’ Max van Weezel tijdens datzelfde eindejaarsdebat. De tijdsgeest aanvoelen duurt doorgaans wat langer dan een avondje.
